| Wie wij zijn is ons getuigenis!Kort geleden was ik als vertegenwoordiger van de Zevende-dags Adventisten bij het jaarlijkse congres van de Baptisten. Het is bij de Baptisten de gewoonte dat de plaatselijke gemeente optreedt als gastgemeente en het een en ander laat zien hoe zij op plaatselijk niveau invulling proberen te geven aan de opdracht om te getuigen in hun omgeving. Dit jaar is dat de gemeente in Assen. De openingsdienst die ik meemaakte bestond o.a. uit een drietal korte powerpointpresentaties van een geestelijk verzorger die in Zuidlaren werkzaam is, een legerpredikant mee met de troepen mee was geweest naar oorlogsgebieden en een leraar aan de hogeschool in Zwolle die veel contacten heeft met studenten. Zij vertelden over de levensvragen die mensen hebben wanneer zij geconfronteerd wordt moet ziekten en dood en de zin van het leven. Als gemeente hebben zij deze levensvragen genomen als uitgangspunt voor hun getuigenis in de omgeving. Opvallend is dat zij dan komen met dezelfde dingen waar wij mee bezig zijn, al noemen we het soms net iets anders. Hun programma om te getuigen in deze wereld is om samen Gods aanwezigheid te vieren, een hechte gemeenschap te vormen waar men er voor elkaar is, te groeien in het geloof en een dienende taak te vervullen. Wat mij daarbij opvalt is dat wie wij zijn, een getuigenis is voor de wereld. Uitgaande van de hoe de postmoderne samenleving in elkaar zit, denk ik dat de tijd voorbij is om programma te organiseren waarin wij een boodschap aandragen waarvan wij denken dat die goed voor de mensen is. Wij mogen daarvan dan overtuigd zijn, maar mensen wensen op die manier niet meer benaderd te worden. Veel meer moeten onze erediensten en hoe wij met elkaar omgaan, hoe wij ons geloof beleven en onze bereidheid om ons in te zetten daar waar hulp nodig is, laten zien wie wij zijn. Dus niet zozeer van dit is wat wij te bieden hebben, maar kom eens kijken wie wij zijn. Dat is een ander uitgangspunt en heeft ingrijpende consequenties hoe wij gemeente zijn omdat je dan een omgeving moet scheppen waarin mensen van buiten zich thuis voelen en tegen zich zelf zeggen: ‘hier wil ik zijn; hier wil ik bij horen’. Huisgroepen kunnen hierbij een hele belangrijke rol vervullen. Dat het werkt, hebben we gezien door de doop van o.a. Matty Frinkel. Tot volgende week,
|
 Archief:
01-01-2008 - Een gezegend 2... Contact Downloads | |
|
© Zevende-Dags Adventisten | Laatste update: zondag 1 april 2007 | Site ontwerp: Limelight Design |
|||
