| Hoe ik tegen mijn werk als plaatselijk predikant aankijkEen van de reacties die ik naar aanleiding van mijn Pasto(Raad)t van vorige week kreeg, was “He, alweer over veranderingen in de kerk. Daar heb ik eigenlijk geen behoefte aan. We zien er zo weinig van in de gemeente. Men wil ook wel eens gewoon de predikant zien.” In eerste instantie is het natuurlijk niet leuk om zoiets te horen. Toch ben ik dankbaar voor de persoon die dit aan mij heeft gezegd. Ik probeer een sfeer van openheid te scheppen en dat betekent ook dat mensen dingen tegen mij kunnen zeggen die ik misschien niet altijd leuk vind om te horen. Aan de andere kant komt een dergelijke reactie natuurlijk niet als een verrassing. Door de regels heen hoor ik dan dat men de behoefte heeft om alles maar te laten zoals het is. Wij vinden de gemeente zoals hij momenteel is toch gewoon prettig. Wij voelen ons hier thuis. Waarom moet het dan allemaal anders? Laat de predikant gewoon bezoeken afleggen en een goede preek houden, dan zijn wij tevreden. Tegelijkertijd moeten wij constateren dat het steeds moeilijker wordt om gemeente te zijn zoals we altijd gewend zijn geweest, omdat de betrokkenheid van leden steeds minder wordt. Een goede preek en persoonlijke aandacht zijn belangrijk. Maar het gaat er naar mijn idee niet om of wij happy zijn in de kerk zoals die nu is. De kerk heeft een opdracht van Jezus zelf om het evangelie bij de mensen te brengen. En laten we eerlijk zijn: daar slagen we momenteel in de westerse wereld bar slecht in. De manier waarop we kerk zijn moet dus totaal anders. Daar ligt dan ook de eerste verantwoordelijkheid voor mij als leidinggevende aan wie deze gemeente is toevertrouwd. We moeten onszelf voortdurend afvragen hoe we dat het beste kunnen doen en niet tevreden zijn met hoe het nu is. Laat ik u een vraag stellen: Waarom lukt het ons niet en slaagt Bottenbley er in Drachten wel in? Zou dat ons niet de bereidheid moeten geven om van de ander te leren en in ons midden de dingen anders te doen die mensen ervan weerhouden om deel te worden van onze gemeenschap? In Ef.4 wordt ons verteld dat God apostelen, profeten, evangelieverkondigers, herders en leraren heeft aangesteld om de gemeente toe te rusten voor het werk in Zijn dienst en dat op die manier de gemeente wordt opgebouwd. Aan deze woorden ontleen ik o.a. mijn visie op mijn werk als predikant. Mijn taak is in belangrijke mate anderen toe te rusten om dienstbaar te zijn in kerk en wereld. Door middel van de prediking en door middel van het opzetten van trainingen en verschillende cursussen hoop ik aan de leden van de gemeente handreikingen te doen zodat de leden hun gaven optimaal kunnen benutten. Mijn taak als plaatselijk predikant zie ik in de eerste plaats om een visie te schetsen hoe de gemeente kan zijn, om de gemeente te leiden in het vervullen van Gods opdracht in deze tijd en om de leden in staat te stellen hun God-gegeven gaven te gebruiken. Tot volgende week,
|
 Archief:
01-01-2008 - Een gezegend 2... Contact Downloads | |
|
© Zevende-Dags Adventisten | Laatste update: zondag 1 april 2007 | Site ontwerp: Limelight Design |
|||
